"Coś, co powinien dzierżyć w dłoni każdy, kto chce być pierwszy." - opisuje pan Michał.

Fundator eksponatu: Michał Gil

"Muzeum to genialny pomysł. Dzięki Pani okazało się, że nie wszyscy zważają tylko na to, co materialne; w natłoku codziennych spraw potrafimy jeszcze zatrzymać się na chwilę, zadumać, uruchomić wyobraźnię." - pisze pani Dorota i przesyła nam... PĘPEK ŚWIATA

Bierzemy go z przyjemnością, bo chcemy, żeby zniknął ze świata realnego. Ofiarodawczyni podpowiada, że dobrze by było, aby wszystkie pępki świata zebrać razem i żeby spojrzały na siebie krytycznie i nie były aż tak bardzo w sobie zadufane. Nadzieja płonna, ale próbować warto...

Fundatorka eksponatu: Dorota Murawiec z Radecznicy

"Jest to powszechnie stosowana skala dokładnosci. Tymczasem eksponat ten powinien znaleźć się w Muzeum z dwóch przynajmniej powodów:
- lepiej, aby z dokładnoscią "o tyle o ile" już nic nie zrobiono,
- wbrew pozorom można bardzo dokładnie wyznaczyć wartosć tego wyrażenia: przyjmując np. pi=3,14159265 itd. a oko=21 otrzymujemy: pi razy oko = 65,9734457 z dokładnoscią do 0,0000001. Można jeszcze dokładniej.

Mamy jeszcze "oko perskie" ale to już inna historia i lepiej nie umieszczać go w Muzeum."

Fundator eksponatu: Andrzej Małobęcki z Krakowa

Słynny, wygnieciony prochowiec, który nosił znany detektyw ze szklanym okiem i niezapalonym cygarem z zębach. Może to ten prochowiec dawał mu wygląd ostatniej ofiary losu, która do trzech nie umie zliczyć? Tak do czasu myśleli przestępcy...

Fundatorka eksponatu: Agata Ostrowska z Kielc

Dominika, miłośniczka Tolkiena, ofiarowała nam prezent wybitnie literacki. Wylicza, ile komu pierścieni się należy: trzy dla elfów, siedem dla krasnoludów, dziewięć dla śmiertelnych ludzi i wreszcie ten Jedyny, który wszystkimi włada. Fanom Tolkiena nic nie trzeba tłumaczyć, a pozostali Czytelnicy niech przeczytają tę trylogię, bo naprawdę warto. 20 tysięcy Brytyjczyków uznało ją za najwybitniejsze dzieło literackie XX wieku.

Fundatorka eksponatu: Dominika Krzyżanowska z Olkusza

Większość spraw "rusza z martwego punktu". Ten tajemniczy "martwy punkt" to czas, w którym coś powinno się dziać, lecz nic się nie dzieje. Jak gdyby "czas poza czasem". Ogromna liczba pożytecznych rzeczy i działań tkwi, niestety w tym tajemniczym miejscu, zwanym "martwym punktem", w którym nikt nie ma do nich dostępu.

Poza tym martwy punkt leży bardz blisko miejsca, gdzie jest pies pogrzebany.

Fundatorzy eksponatu: Anna i Stanisław Lewandowscy z Warszawy

Perły mogą być różnego typu - część z nich jest rzucana przed wieprze, które bynajmniej tego sobie nie cenią. Natomiast te, któe są wyciagane z lamusa, padają zwykle na bardzo podatny grunt.

"Z lamusa często mozna wyciągnąć naprawdę ciekawe rzeczy, lepsze od dzisiejszego chłamu i tandety. Dzisiejszy chłam i tandetę można za to wrzucić do lamusa, może za sto lat wyciągną i uznają za lepsze w porównaniu do rzecy produkowanych za sto lat?" - pyta się pan Lech.

Fundator eksponatu: Lech Baczynski

Wszyscy Francuzi, których spotkała pani Marta, to ludzie młodzi, którym "c'est egal" co jedzą. "Ten eksponat ma dla mnie znaczenie jak najbardziej metaforyczne." - czyli do Muzeum nadaje się idealnie :-)

Fundatorka eksponatu: Marta Moskal

"Wiadomego pochodzenia, pojawia się i znika w nietypowych okolicznościach. Nie została (jeszcze) skatalogowany przez medyków tego świata, więc chyba nie istnieje. I lepiej niech tak pozostanie." - opisuje pani Urszula.

Eksponat z gatunku typowo polskich.

Fundatorka eksponatu: Urszula Migdałek

"Słynny punkt podparcia, o który prosił Archimedes. Punkt ten miał posłużyć do Ťruszenia Ziemi z posadť. Archimedes nie dostał punktu podparcia, lecz co jeszcze ciekawsze, okazało się, że nie istnieją również "posady" Ziemi."

Fundator eksponatu: Adrian Markowski

92-letni pan Kazimierz, wierny czytelnik "Przekroju", pisze, że i on chciałby stać się współkustoszem Muzeum - i przesyła eksponat naprawdę fantastyczny: palec - nie ten dosłowny, przytrzaśnięty niechcący, ale ten z przysłowia, co to "nie pchaj palca między drzwi" -jak podkreśla ofiarodawca. Nie wątpimy, że pan Kazimierz w swoim życiu nie raz wepchał palec między drzwi, a i nadkustoszce się to notorycznie przydarza. W ogóle to ta właśnie czynność skutecznie uatrakcyjnia nasze życie. Niekiedy aż nadto, i czasem mamy tego dość, choć bywają sytuacje, że aż się o to prosi - i wtedy nie zwlekajmy! Ci, co pchają czasem palec między drzwi - zmieniają świat, nawet jeśli to trochę boli.

Fundator eksponatu: Kazimierz Chrobak z Krakowa

Taka palma - to znakomity eksponat. I nie do opisania. "Palma ci odbiła" - mawiamy do kogoś, kto zachowuje się nietypowo.

Fundatorka eksponatu: Grażyna Zbyszyńska z Warszawy

To upiorna data, której panicznie boi się cały świat, a zwłaszcza wszyscy informatycy. Niestety to właśnie oni nie przewidzieli, że komputery w roku 2000 pokażą... dwa zera. A wówczas wszystko, co jest skomputeryzowane, może ulec gigantycznej awarii. Pani Halina, która - rzecz jasna: elektronicznie - przysłała nam ten eksponat, pewnie ma nadzieję, że gdy zamkniemy go w Muzeum, to nie dojdzie do katastrofy. Z tą nadzieją upiorną datę zamykamy na cztery spusty.

Fundatorka eksponatu: Halina Bednarz

Za nim należy się chować, będzie schronieniem znakomitym. U Pana Boga za piecem, wiadomo, zawsze jest przytulnie i bezpiecznie. Pani Dorota przypuszcza, że piec jest na pewno kaflowy, a mimo to niezwykły z wyglądu, bo przecież należy do samego Stwórcy. A choć stanie u nas w kącie - bo tylko tam każdy piec dobrze się czuje - to i tak wszyscy za niego trafią...

Fundatorka eksponatu: Dorota Murawiec z Podborcza

"Nie lubimy jej, ale w dzisiejszych czasach niekiedy nie możemy się bez niej obejść, bo wszędzie tyle złego."

E, wydaje mi się, że z tym złem można dawać sobie radę, nie wpadając w szewską pasję. Ale na wszelki wypadek - nie zanośmy w poniedziałek do szewca butów :-)

Fundator eksponatu: Jędrzej Paulus

"... które się nawarzyło sobie albo komuś innemu i trzeba je póżniej wypić, czyli ponieść konsekwencje swego czynu."

Fundatorka eksponatu: Maria Burek z Brennej

Pan Szczepan zaroponował wzbogacenie kolekcji Rzeczy (wcale niekoniecznie) Nieistniejących, o kilka okazów naszych czworonożnych przyjaciół, jakimi są psy.

"Pierwszy z nich to ten, który jest NAD czymś: pogodą, jedzeniem, nastrojem itp. Ileż to razy czujemy się POD PSEM. Można też (choć nie powinno się) na kimś WIESZAĆ PSY. Tych psów nikt specjalnie (poza niektórymi wieszającymi...) nie lubi, szczególnie, kiedy doprowadzają kogoś do ZEJŚCIA NA PSY. W takiej sytuacji to nawet PIES Z KULAWĄ NOGĄ może się człowiekiem nie zainteresować..."

Mnie zastanawia jedno - czemu pies, zwierzę zdecydowanie sympatyczne i przez ludzi kochane, kojarzy się tylko negatywnie?

Fundator eksponatu: Szczepan Kołaczek z Krakowa