Dar to niepokojący, ale bardzo ciekawy - łodzią tą starzec Charon przewoził zmarłe dusze przez rzekę Styks. Zmarli opłacali tę ostatnią podróż srebrnym obolem, którego zapobiegliwi krewni wkładali im pod język.

"Charon powiedział, że już mu ta łódź niepotrzebna: na Styksie wybudowano most. Teraz wozi on dusze autobusem. Narzeka, że musiał robić prawo jazdy i zdał dopiero za trzecim Ťpodejściemť" - pisze E.M.

Łódź Charona będzie pływać na powierzchni tego samego akwarium, w którym jest już okręt podwodny "Nautilus" Verne'a.

Fundator eksponatu: E. M. z Wrocławia

Zaskakujący to prezent do Muzeum, wyczarowany przez pana Mariana. Bierzemy je delikatnie, by nie utraciły kształtu, nie zamarzły (bo zima) i żeby nie wyparowały (bo kaloryfery grzeją). Choć takim akurat łzom nic chyba nie zagrozi, są wieczne i płyną, płyną, płyną:

"Polały się łzy me czyste, rzęsiste,
na me dzieciństwo sielskie, anielskie, na
moją mlodość górną i durną,
na mój wiek męski, wiek klęski..."

Fundator eksponatu: Marian Trochimowicz z Ostrowa Wielkopolskiego

Pani Magda przysyła nam tę łzę, która się "w oku kręci" - czy to z tęsknoty, czy z żalu za czymś dawno straconym... Obrazek również wybrała pani Magda.

Łzę chowamy do oszklonej gablotki, żeby nie wyschła z tęsknoty...

Fundatorka eksponatu: Magdalena Lenarczyk z Kanady

Pani Joanna przysłała łóżka dwa - nie takie zwykłe, ale specjalne. Pierwsze z nich to ŁOŻE MADEJOWE - "Cierpi się na nim potwornie, chyba jednak mniej niż na ŁOŻU ŚMIERCI", które jest drugim darem, mimo nienajweselszej konotacji.

W zasadzie dla śpiących w łożu zbója Madeja najczęściej okazywało się ono łożem śmierci, nieprawdaż?

Fundatorka eksponatu: Joanna Nowak z Warszawy

Pan Kotek był chory i leżał...

No właśnie w tym łóżeczku - pani Krycha znalazła cienką książeczkę, w której widać, że łóżeczko jest z prętów, takie trochę staroświeckie, a kołderka w czerwone paski. I bardzo przystojny Kot-Doktor :-)

Fundatorka eksponatu: Krystyna Chiger z Warszawy