Beck Bogert And Appice (1973, Epic)

1)  Superstition - Wonder (5:17)
2)  Lose Myself with You - Appice/Beck/Bogert/Frence (10:49)
3)  Jeff's Boogie - Beck/Dreja/McCarty/Relf/Samuell/Smith (3:33)
4)  Going Down - Nix (3:33)
5)  Boogie - (4:57)
6)  Morning Dew - Dobson/Rose (14:11)
7)  Sweet Sweet Surrender - Nix (4:43)
8)  Livin' Alone - Appice/Beck/Bogert (6:11)
9)  I'm So Proud - Mayfield (5:42)
10) Lady - Appice/Beck/Bogert/French/Hitchings (6:16)
11) Black Cat Moan - Nix (9:13)
12) Why Should I Care - Kenaedy (7:20)
13) Plynth/Shotgun - Autry-De-Walt/Hopkins/Stewart/Wood (5:57)

muzycy:
Jeff Beck - Guitar
Carmine Appice - Drums
Tim Bogert - Bass
oraz:
Jimmy Greenspoon - Piano
Duane Hitchings - Piano, Keyboards, Mellotron
Danny Hutton - Vocals, Vocals (bckgr)

Produced by Don Nix

komentarz i biografia:
    Mniej wiecej latem 1972 Beck utworzyl nowa grupe, w ktorej znalezli sie Tim Bogert (bass), Carmine Appice (drums), Kim Milford (vocals) i Max Middleton (keyboards). W takim skladzie koncertowali w USA od sierpnia do pazdziernika 1972. Milford i Middleton nie zostali jednak w tej grupie, ktora ostatecznie przyjela nazwe Beck, Bogert And Appice. Zabrali sie za nagrywanie plyty, jednak nie byli zadowoleni z jakosci dzwieku i poprawiali go w roznych amerykanskich studiach. Beck mogl w koncu nagrac utwor Steviego Wondera "Superstitous". Niespodzianka jest to, ze mozna uslyszec Becka spiewajacego w utworze "Black Cat Moan". Album dotarl do 12 miejsca na US Billboard.
    BBA odbyli tournee po Europe, Stanach Zjednoczonych i Japonii. W Japonii dwa koncerty zostaly nagrane w celu wydania tylko w Japonii albumu "Live In Japan", dzis osiaglnego rowniez na calym swiecie na CD.
    Beck, Bogert i Appice planowali wydanie drugiego albumu studyjnego. Niektore z utworow byly wykonywane juz na koncertach. Jimmy Miller (producent m.in. Traffic czy the Rolling Stones) mial byc producentem takze i tego studyjnego albumu. BBA wkrotce sie rozpadli i album nigdy nie zostal ukonczony (niektore utwory nie maja w ogole skonczonej formy). Beck powiedzial, ze grupa potrzebowala wiekszej dyscypliny oraz, ze nigdy nie lubil dlugich solowek na basie Tima Bogerta. Dlugie trasy koncertowe wykonczyly grupe.
    W 1974 Beck zaczal nagrywac solowy album zatytulowany "Blow By Blow".