Art Gallery (1966, Decca)

1)   Can You Hear Me - Toussaint (2:54) 
2)   Down In The Valley - Burke/Berns (2:57)
3)   Things Get Better - Cropper/Floyd/Jackson (2:24)
4)   Walk On The Wild Side - D.Bernstein-Arr.:Nelson (5:32) 
5)   I Keep Forgettin' - Leiber/Stoller (2:26)
6)   Keep Lookin' - S.D. & M. Burke (3:03)
7)   One More Heartache - Robinson/White/Moore/Rogers/Tarplin (3:09)
8)   Work Work Work - Neville (3:30)
9)   Be My Lady - Cropper/Dunn/Jackson/Jones (3:02)
10) If You Gotta Make A Fool Of Somebody - Clark (2:01)
11) Stop And Think It Over - Jones (2:57)
12) Don't Cry No More - Malone (3:52)
additional tracks on CD:
13) Sweet Mary - Ledbetter (2:53)
14) If I Ever Get My Hands On You - Carter/Lewis (2:01)
15) Goodbye Sisters - Lloyd (2:53)
16) She Knows What To Do - Hill/Rebena (2:28)
17) I Take What I Want - Heyes/Porter/Hodges (2:54)
18) I Feel Good - Neville (2:42)
19) What Shall I Do - Jenkins (2:50)
20) In The Deep End - Gump (2:48)
21) These Boots Are Made For Walking - Hazelwood (2:48)
22) A Taste Of Honey - Acott/Marlow (3:13)
23) Our Man Flint - Goldsmith (2:59)
24) Routine - Lord (3:10)
25) Brother Can You Spare A Dime - Harburg/Gorney (2:52)
26) Al's Party - Gump/Martin (2:41)

muzycy:
Art Wood - Vocals
Keef Hartley - Drums
Jon Lord - Keyboards
Derek Griffiths - Guitar
Malcolm Poole  -Bass

produced by Mike Vernon

biografia:
    Grupa the Artwoods zostala utworzona w Londynie w 1964 roku. W jej skladzie znalezli sie Arthur (Art) Wood (Vocals), Derek Griffiths (Guitar), Malcolm Pool (Bass), Jon Lord (Organ), Keef Hartley (Drums). Art Wood spiewal wczesniej u Alexisa Kornera w Blues Incorporated. Keef zanim trafil do the Artwoods wczesniej gral w Rory Storm & the Hurricanes, gdzie zastapil Ringo Starra.
    The Artwoods mieli reputacje najciezej pracujacej R & B grupy na swiecie. Grupa byla bardzo popularna w klubach Londynu, ale nigdy tego nie potwierdzila - jedynym przebojem grupy zostal w 1966 "I Take What I Want", zreszta cover Sam'a & Dave'a. Jedyny album the Artwoods sprzedawal sie fatalnie, podobnie jak promujacy go singiel "I Feel Good", jedna z bardziej interesujacych rzeczy jaka nagrali. Grali przede wszystkim standardy Chicagowskiego Bluesa, a takze wlasny material. Odbyli zakonczone sukcesem tourne po Europie (byli tez w Polsce).
    Grupa zanim sie rozwiazala w 1967 roku, na krotko przyjela nazwe St. Valentine's Day Massacre i pod ta nazwa zrealizowala jeden singiel w nowej psychodelicznej konwencji. Keef Hartley dolaczyl do John Mayall Bluesbreakers, a pozniej utworzyl Keef Hartley Band. Jon Lord dolaczyl do Flowerpot Men, a pozniej zostal czlonkiem Deep Purple. Derek Grifiiths zostal muzykiem sesyjnym.
Art Wood sformowal na krotko Quiet Melon. Tworzyli ja byli muzycy The Jeff Beck Group: mlodszy brat Ron Wood i Rodem Stewart oraz byli czlonkowie The Small Faces: Ronni Lane, Kenney Jones i Ian McLagan. Niestety Fontana nie byla zainteresowana ich projektem, wiec Art ucichl jako muzyk. Pozostali zas muzycy Quiet Melon dolaczyli do Steve'a Mariotta i utworzyli the Faces.